Στάδια κινητικής ανάπτυξης

Κίνηση είναι η διαδικασία με την οποία μέσω της ωρίμανσης και εκπαίδευσης το άτομο αποκτά την ικανότητα χρησιμοποίησης του σώματός του.

Η κινητική εξέλιξη είναι μία διαδικασία απόκτησης κινητικών προτύπων (βάδισμα, τρέξιμο, άλματα, ρίψεις, σύλληψημπάλας, λάκτισμα) που αρχίζει από την στιγμήτης γέννησης με τις αντανακλαστικές κινήσεις και συνεχίζεται σ’όλη την διάρκεια της ζωής, με την απόκτηση πολλαπλών και σύνθετων κινητικών δεξιοτήτων.

Φάσεις Κινητικής Εξέλιξης:

    • Αντανακλαστικές κινήσεις (0-1 χρόνων).
      1. Αντανακλαστικό Moro.
      2. Δαρβίνειο αντανακλαστικό.
      3. Αντανακλαστικό θηλασμού & αναζήτησης.
      4. Αντανακλαστικό Babinski.
      5. Αντανακλαστικό βάδισης.
      6. Ασύμμετρο αυχενικό αντανακλαστικό.

    • Στοιχειώδεις κινήσεις (1-2 χρονών).

    • Βασικές κινήσεις (2-7 χρονών):
      1. αρχικό στάδιο (2-3 ετών), όπου το παιδί κάνει την πρώτη του προφανή και σκόπιμη προσπάθεια εκτέλεσης των δεξιοτήτων αλλά λόγω έλλειψης εμπειρίας, η προσπάθεια αυτή χαρακτηρίζεται από γενικές, αδέξιες και χωρίς συναρμογή κινήσεις.
      2. στοιχειώδες στάδιο (4-5 ετών). Μεταβατική περίοδος ανάμεσα στο αρχικό και ώριμο στάδιο όπου η συναρμογή και η ρυθμική εκτέλεση βελτιώνονται αλλά οι μυϊκές ομάδες που συμμετέχουν δεν έχουν εξειδικευτεί πλήρως.
      3. ώριμο στάδιο (6-7 χρονών). Ενσωμάτωση όλων των συστατικών στοιχείων του προτύπου κίνησης, δηλαδή κίνηση με καλή συναρμογή, κινητικό έλεγχο, ακρίβεια και σταθερότητα στην εκτέλεση της κίνησης.

    • Ειδικευμένες κινήσεις (7 χρόνων και άνω).
      1. Μεταβατικό στάδιο (7-10 χρόνων). Εφαρμογή θεμελιωδών κινητικών προτύπων με ακρίβεια και έλεγχο για την εκτέλεση σύνθετων ασκήσεων.
      2. Στάδιο εφαρμογής (11-13 χρόνων). Επιλογή αθλήματος με βάση τις προηγούμενες επιτυχημένες εμπειρίες του παιδιού, τον τύπο του σώματος, και συναισθηματικούς, κοινωνικούς παράγοντες.
      3. Στάδιο δια βίου άσκησης (14 χρόνων και άνω). Υψηλό ενδιαφέρον για συγκεκριμένες δραστηριότητες σε ψυχαγωγικό και ανταγωνιστικό επίπεδο.

    Βασικό μέσο ανάπτυξης, τόσο κινητικής όσο και της νοητικής, συναισθηματικής, γνωστικής είναι το ΠΑΙΧΝΙΔΙ.

    Παίζοντας, τα παιδιά επικοινωνούν με τον κόσμο. Δοκιμάζουν τα υλικά του παιχνιδιού, τις σχέσεις τους με τους άλλους, συνομηλίκους και μεγαλύτερους, τη σχέση τους με την κοινωνία στην οποία μεγαλώνουν, τη φαντασία τους, τη λεπτή και την αδρή κινητικότητα, τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την ευφυΐα τους, την ακολουθία κανόνων.

        • 0-2 χρονών: τα παιδιά παίζουν μόνα τους ( μοναχικό παιχνίδι). Αυτοκινητάκια, κούκλες, τουβλάκια και άλλα παιχνίδια χρησιμοποιούνται για την προσωπική του διασκέδαση, χωρίς να έχει διάθεση να μοιραστεί. Αν αυτό το είδος παιχνιδιού συνεχιστεί και σε μεγαλύτερη ηλικία προσέξτε γιατί ίσως είναι σημάδι κάποιας διαταραχής.
        • 2-2,5 χρονών: το παιδί παρατηρεί το παιχνίδι των άλλων χωρίς να συμμετέχει.
        • 3-4 χρόνων: το παιδί παίζει παράλληλα με άλλα παιδάκια αλλά ακόμα δεν συνεργάζεται μαζί τους. Λίγο πρίν τα 4 κάνει την εμφάνισή του και το συναιτερικό παιχνίδι.
        • 4-6 χρονών:το παιχνίδι γίνεται συνεργατικό. Τα παιδιά αλληλεπιδρούν, και αλληλοβοηθούνται. Συνήθως παίζουν με παιδιά του ίδιου φύλου.
        • Το ανταγωνιστικό παιχνίδι αρχίζει στα 6. Τώρα μπαίνουν κανόνες. Με τη βοήθειά τους τα παιδιά αρχίζουν να κατανοούν τον κόσμο, καταλαβαίνουν πράγματα που νωρίτερα τους ήταν δύσκολο να συνειδητοποιήσουν.